PROJEM GEÇTİ

Merhabalar,

Taaaaa fiiii tarihinde diyebileceğim bir zamanda burada yazdığım bir projeden bahsetmiştim.

İşte o zamanlar İstanbul Kalkınma Ajansı'na (İSTKA), Afetlere Hazırlık Mali Destek Programı kapsamında yazmakta olduğum "Engelli Ailelerinden Oluşan Gönüllü Arama Kurtarma Ekibi Projesi" başarılı projeler arasında olmaya hak kazandı.

Proje ekibine katılıp yazdığım ilk projenin İSTKA tarafından kabul edilmesi beni çok mutlu etti.

Sizlerle de bu sevincimi paylaşmak istedim.

Şimdi Belediye Başkanımız Sayın M.Tevfik Göksu Bey ile birlikte Kalkınma Ajansı'na gidip 

Yazdığım projenin İSTKA tarafından hibe aldığını onaylayacak sözleşmeyi imzalayacağız.

Rabbim güzel sonuçlar almayı nasip etsin inşallah.

Kurumum ve kendim adına duyduğum bu mutluluğu

Dilerim nice başarılı projeler takip eder.

Hayırlı Cumalar.

***21. HAFTA ve MİNİĞİMİN CİNSİYETİ ***

TÜM GEBELERE DUYURU! 

Bebeğinin cinsiyetini merakla bekleyenlere MÜJDE!

Bu sene kız senesiymiş azizim! (Ablamın deyişine göre)

Ablam bana: "İçime kız gibi doğuyor senin bebeğin..."dediğinde hışmımı ve üzüntümü içime akıtmıştım.

Bebeğim üzülmesin, cinsiyeti belki kızdır, onu gücendirmeyeyim diye çok zorlandım en başında.

Sonra ise alıştım yavaş yavaş, ne gelirse Allah'tandı ve bizim bebeğimizdi.

Kız olsun erkek olsun Rabbim'in mucizesi, bize hediyesiydi...

Yine de gönlümden kendimi bildim bileli erkek geçiyordu.

7 kız olarak büyümenin etkisinin çok olduğunu düşünüyorum bu konuda.

Eşimin de ilkokula giden bir kız kardeşi olduğu, 

O duyguyu daha yeni tattığı için farklı bir duygu tatmak amacıyla erkek istemesi oldukça doğaldı.

Ama bu düşünceleri, hamile kaldığımı öğrendiğim anda seslendirmek, 

Sanki bebeğimi gücendirmek, küstürmek, hakkına girmek gibi olacağı için bastırdım.

Ta ki...

Bebeğim 12.haftada kendini belli edip de doktorumuz %50-50 diyerek bizi gene de şüphede bırakana kadar.

Eşim de ben de iyice havaya girmiştik: "Erkek, Erkek!" diye.

Girmiştik girmesine ama dilimden HAYIRLI EVLAT olma duası düşmedi hiçbir zaman.

Ve gene kıyamadım yavrucuğuma, belki kızdır üzülür diye hiç ses etmedim.

14.haftada tekrar doktor kontrolümüz vardı.

Bu sefer doktorumuza cinsiyetini sorduğumda "% kaç?" diye de sormayı ihmal etmemiştim.

%90 Erkek dedi.

Cinsiyeti kesinleştiğinde ilk cicisini almaya karar vermiştim ama bir yandan da erken diye korkuyordum.

Sanırım ilk cicisini 16.haftada annemle birlikte aldık.

Benim bir türlü elim gitmiyordu.

Annem 7 kızdan sonra gene kız şeylerine bayılıp: "Bunu alsak ne olur?" diyordu :)

Tarihini hatırlamıyor oluşuma üzüldüm şu an açıkçası.

İlk hediyesi anneannesinden geldi.

Mothercare'den tulumlar aldı anneannesi 10.torununa.

Ben de hemen ilk çıtçıtlı bodylerini aldım yine mothercare'den.

Neyse bu bebek alışverişi tamamen ayrı bir post konusu... :)

Gelelim 21. Hafta'ya...

Oğluşum, miniğim bugün tam 21 haftalık oldu.

Değişen pek bir şey olmadı benim için.

Karnımda hissettiğim garip baskı ve 

İçinde kelebekler dolaşıyormuş hissi dışında.

Galiba bu bebişimin hareketleri ama pek anlayabilmiş değilim henüz :(

Bu hafta bebeğim muzdan havuç boyutuna terfi etti.

Büyüyor içimde bebeğim. :)

Bir hafta geriden geldiğini öğrenmiş olduğum bebeğim aslında şu an hala muz boyutunda olabilir :)

Olsun yine de uyusun da büyüsün benim miniğim. :)

Bakalım ayrıntılı ultrasonda bu cumartesi boyunu da öğreneceğiz inşallah.

Tüm gebelere sağlıklı hamilelikler ve 

Tüm isteyenlere hayırlı evlat diliyorum.

 Tekrar görüşene kadar,

Hoşça bakın zatınıza...

***

HAMİLELİKTE ENDİŞELER...

Belki daha erken ama bu aralar doğum hikayelerini sıkça okuyorum.

Bu hikayeler çoğu zaman pozitif anlamda beni normal doğuma yönlendirse de,

Kimi zaman "Ben ne yapacağım?" diye düşünerek endişe yaratıyor.

Endişeler, vesveseler ve heyecanlı bekleyiş,

Bende bir an evvel hamilelik sürecini tamamlayıp doğum anını yaşama, bebeğimi kucağıma alma isteği uyandırıyor.

Sabırsız ruhum anın tadını çıkarmaya pek niyetli değil ne yazık ki.

"Bunlar rahat günlerin!" dese de herkes, bende bir endişe, bir vesvesedir gidiyor.

Eşimse, benim aklıma neden daha önce gelmedi diye düşünüp duracağım bir fikirle:

 "Steteskop alalım en iyisi?!" diye evhamlarıma bir son vermek istiyor.

Bunun sonu var mı?

Bebişimizi kucağımıza aldığımızda son mu bulur,

Yoksa milyon kat fazlası mı olur sizce? :)

Bugüne kadar 9 tane yeğeni olmuş, her birini çok sevmiş ama bakım kısmını zerre görmemiş biri olarak oldukça zorlanacağa benziyorum. :)

Eşime kalsa, sanki uzman!!!

"Ne var? Yaparız"cı! 

Görürüz seni yavrunu kucağına alıp eve gelip de birbaşına kaldığında. :):)

Benim için durum aslında şöyle:

Bilmediğim ve kontrolüm dışında seyir eden bir durum olduğunda

Ne yazık ki PANİK OLAN biriyim :(

Etrafımdakilere de bu durumu yaşadığım şekilde yansıtırım ne yazık ki :(

Hamilelik süreci zaten büyük bir bilinmezlik, 

Yaşadıkça öğrendiğiniz asla bir başkasının deneyiminin yetmediği...

Doğumsa koca bir kara delik!

Okuduklarım bile olayı anlamaya yeterli değil eminim.

Aslında bu durumu çok da deşmek istemiyorum ilk kez.

Bilinmezliğin devamını istiyorum sanırım.

Daha hangi hastanede, hangi doktorla doğum yapacağım bile belli değilken sanırım bunu düşünemiyorum şu an.

Sonrası ise daha daha daha da büyük bir bilinmezlik.

Elimde kitaplar, konu ile ilgili videolar var...

Ama nedense herşeyi önceden bilmek isteyen ben,

Kitabı elime alıp okusam da yetmeyecek ve şimdi okuduklarım aklımda bile kalmayacakmış gibi hissediyorum.

Videolar hem öğretici, hem gözlerimi doldurucu boyutta oluyor genelde :)

Deneye deneye öğrenme kısmına atıyorum ben de kendimi...

Biraz kolayına mı kaçıyorum bilmiyorum,

Ama bildiklerim arttıkça; korkularım, vesveselerim ve 

Eşimin beynini yeme olasılığım da artıyor açıkçası :)))

 Bu nedenle biraz ağırdan alıyorum.

Hele bir şu steteskopu alayım, 

Sesim kesilir umarım :)

***

P.S Bu aralar sık sık post girmeyi planlıyorum inşallah. 

Hala cinsiyeti açıklamadığımın farkındayım ama önce tahminleri almak istiyorum :)

Yarına kadar hoşça bakın zatınıza!

 

 

HAYIRLI RAMAZANLAR

 

Herkese Hayırlı Ramazanlar! 

Şu mübarek ayda, evlerimizin, yuvalarımızın, ruhumuzun da Ramazan'ın bereketiyle dolması duasıyla...

Rabbim hakkıyla yerine getirenlerden, duası, orucu ve ibadeti kabul olanlardan eylesin inşallah. 

Bu Ramazan benim için biraz farklı geçecek, 

Hakkını veremeyecekmişim gibi geliyor,

Ruhuna erişemeyecekmişim gibi...

Dilerim öyle olmaz,

Dilerim hakkıyla geçirmek nasip olur.

"Ey iman edenler!Oruç sizden öncekilere farz kılındığı gibi size de farz kılındı.Ta ki günahlarınızdan korunasınız"(Bakara Suresi Ayet 183)

"Her kim Ramazan'in baslangicinda Müslüman kardesini, bir Ramazani daha gördügü için tebrik ederse ALLAH ona cehennem atesini haram kilar"(Hadis-i Şerif)

HAMİLELİK ZOR ZANAAT! 20.HAFTA

Evet doğru duydunuz!

Benim için halen oldukça zorlu bir süreç HAMİLELİK.

20. Haftanın içindeyim,

Evet ilk 16 hafta kadar kötü değil durumum,

Ama dışarıdan naz yapıyor gibi görünmek de berbat bişey.
Şikayetçi miyim?

Evet oldukça!...

Yine de Rabbime binlerce şükür diyorum.

Klasik bir günümün nasıl geçtiğinden bahsedeyim...

Gece boyu 7-8 kez (en az) lavabo ziyareti,

Yatağın 4 tarafında 3 yastıkla uyumaya çalışma girişimleri,

 Alarm saatim gelmeden uyanmam ve 

Tam kalkmam gereken vakitte de tekrar uyku bastırması,

Yine de kalkıp işe hazırlanmak,

Kahvaltılık birşeyler hazırlayıp yola çıkmak,

İşe gelmek kahvaltımı edip, bir yarım saat sonra genelde çoğu hamileye verilen Gynoferon ve Elevit vitaminlerimi almak,

Ve ağzıma bir şey attığım anda başlayan ve akşama doğru gittikçe ilerleyen iğrenç ağız tadı, sindirememe ve şişkinlik hissi,

Öğle vakti sadece salata, sade çorba (çok karışık çorbaları içemiyorum halen) ve pilav, makarna vari sade karbonhidrat tüketimi,

İkindi de tekrar acıkma ve meyve tüketimi (Sanırım hayatım boyunca yemediğim meyveyi hamilelik döneminde yiyorum, dönem dönem değişiyor- bu aralar en çok üzüm),

Soğuk su, soğuk süt, soğuk soğuk soğuk... :)

Mesai bitişi tam eve doğru yola çıkıyorum ki müthiş bir mide kazınması,

Bunun için  yanımda taşıdığım galetalar hiç fayda etmiyor,

Eve varana kadar genelde 1 porsiyon meyve ve galeta yiyorum.

Eve varınca 0 enerji ile bebeğimi doyurmak için -mümkünse bol rokalı- yeşil salata yapıyorum.

Şanslıysam, enerjim varsa belki bir tarhana çorbası...

Miniğim ne yazık ki hamileliğimde et, tavuk, balık v.s protein açısından çok eksik kalıyor :(

Ama midem almıyor.

Ve her akşam muhakkak 1 maden suyu. (şişkinlik için)

 Artık tatlı pek aramıyorum ama olursa da yiyorum. (O da h.sonları oluyor)

Gelelim miniğimin durumuna...

O şimdi tam bir muz boyutunda!

Peki endişelerim oluyor mu?

Hamilelik başlar başlamaz, endişeler de başlıyormuş malesef.

İlk 3 ay zaten düşünme yetimi kaybedecek kadar zorlu geçtiğinden pek anlaşılmıyor ama o zaman bile hem kendin için hem bebeğin için endişeleniyorsun.

Sürekli bir merak içerisindeyim.

Nasıl, iyi mi, kalbi atıyor mu?

Büyümesi, gelişmesi nasıl?

Ahhhhhh yazarken bile çıldırmamak elde değil.

2 hafta oldu miniğimi görmeyeli, 

2 hafta içinde ayrıntılı ultrason için randevu alıp görüşeceğiz inşallah uzun uzun 

Ama yine de sabredemiyorum. :(

Rabbim hepimizin yavrularını korusun inşallah,

Onlara sağlıklı, hayırlı ömürler versin.

Kucağımıza alıp, kokularını içimize çekmeyi,

Başarılarına tanık olmayı nasip etsin inşallah.

***

Miniğimin cinsiyeti ve gerekli ihtiyaç listesi bir sonraki postumun konusu...

Hepinize kucak dolusu sevgiler.

***

SATILIK, KİRALIK: ABİYE, NİŞANLIK, GELİNLİK...

Bahar ayının son günlerinde,

Okullar kapanmadan, 

Mezuniyet törenleri son bulmadan,

Sizleri sevindirecek bir haberim var:

Öncelikle kendime ait, 

Sonrasında çevremdekilere ait,

 Tesettürlü veya tesettürlü olmayan abiye, nişanlık ve gelinlikleri bloğum aracılığıyla kiralıyor ve/veya satıyorum.

Dünkü müjdeli posttan sonra (okumayanlar için BURAYA TIK TIK) 

Biliyorsunuz ki artık kıyafetlerimin içine girmem zorlaşacak, 

:(

Ayrıca evimizde yer açmam da gerekecek bebek için....

Aslında bu fikir aylar aylar öncesinden beri vardı, 

Hatta daha önce de bir postumda paylaşmıştım ama bir türlü kıyafetlerimden vazgeçemiyor, ayrılamıyordum :(

Şimdi bile bebek olmasa, 

Hep saklayayım dursun, tekrar tekrar giyebileyim istiyorum :)

Daha hevesimi alıp doyamamışım sanırım.

 Çok severek giydiğim için belki,

Bana çok uğurlu geldiği,

Mutluluğuma mutluluk kattıkları için belki de...

Şimdi sıra sizde!

Dikim derdiyle uğraşmadan,

Uygun fiyata,

Yaz sezonunun en güzel gelini, mezunu veya konuğu siz olabilirsiniz.

Nişanlığımı biliyorsunuz, 

Malum Ala dergisi'nde yayınlanan ve popüler olan, 

Bloğumun da arkaplanını oluşturan nişanlığım...

Hem tesettürlüler için,

Hem de içindeki parça çıkarılarak dekolte giyilebilecek bir model olarak dikildi....

Tercihlerinize göre abiye, tesettürlü, dekolte, nişanlık, gelinlik satışa sunulacaktır.

Lütfen yorum kısmına istediklerinizi belirtin,

Böylece daha detaylı fotoğraf koyabilirim.

Dileyen için kiralık,

Dileyene satılık... 

Fiyatlar için bana ulaşabileceğiniz adresler aşağıdadır.

Facebook:   www.facebook.com/Everybody.Loves.Colors
Twitter:         @BBTLovesColors

Instagram:          bbtlovescolors

Pinterest:          http://pinterest.com/bebeko/

Email:            everybodylovescolors at(@) gmail nokta(.) com  (spam mailleri engellemek amacıyla bu şekilde yazılmıştır.)

 Hepinizi sevgiyle kucaklıyoum...

MUCİZEMİZ! Coming Soon! ;)

Selamun Aleyküm Canlar,

Uzun ama anlamlı bir aradan sonra tekrar buralardayım inşallah.

Bu araya; uzunca bir iç dökme, 

Nerelerdeydim onu anlatma yazısı gelecek kemerlerinizi bağlayın,

Uçuşa geçiyoruz! :P

4 Nisan 'da yazdığım son yazımdan sonra bloğu bırakın, yaşama ara vermiş gibiydim sanki.

Yaşama yeniden dönüşümün şerefine diyelim biraz da bu yazı.

Sebebi ise oldukça büyük bir MUCİZE aslında!

Elhamdülillah oldukça zor bir dönemi yavaş yavaş da olsa atlatmak üzereyim.

Çekmeyenin bilmediği, 

Çekenin de çok iyi anlayacağı ve içinin yine bir garip olacağı bir dönemden geçtim.

İş hayatım aksadı, 

Hastaneden aldığım raporlar imdadıma koşsa da yetmediler,

Ve mecburen geçen hafta iş başı yapmak zorunda kaldım.

Ev hayatı denen bir şey olmadı,

Rahatsızlığımın ilk haftasını evimde, 

Sonraki dönemi annemde geçirdim.

Allah bin kere, on bin kere razı olsun anneciğimden ki tüm sıkıntılarıma katlandı.

Anne olmanın zorluğunu lafta değil halle gösterenlerden benim annem.

Anne karnında başlayan zorluk serüvenine,

Evladı kaç yaşında olursa olsun katlanan anneye verilmeliymiş meğer tüm ödüller.

Bu yaşıma geldim daha yeni yeni anlama başlıyorum.

Peki nasıl mı?

Kendi miniğimin varlığının belirtileriyle tabi ki...

Ne yazık ki pek kolay olmadı bizim başlangıç serüvenimiz...

Ablam: "Hayatının en keyifli 9 ayını geçireceksin, hadi tebrikler!" diyerek kutlasa da pek öyle olmadı benimkisi...

Rabbim beterinden korusun,

Her gün serum, her gün bulantı önleyici iğnelerle geçti günlerim.

Hiç bir faydası olmadı ilaçların,

Bir yudum su içemedim 2 ay boyunca,

Elimde buzdolabı poşeti ve dilim döndüğünce çektiğim tesbihlerle ...

Hamd olsun ki şu an işe gidip gelebiliyorum.

Bulantılarım hala son bulmadı ne yazık ki, 

En başından beri sabah öğürmeleri yerine akşamlarım oldukça kötü geçti.

Hala akşamları oldukça zor geçiyor.

Allah'ın izniyle bugünler de geçecek inanıyorum.

Evliliğimizin 2. yılını devirirken, 3. yılına 3 kişi olarak girmenin mutluluğu içerisindeyiz. 

:)

Bu hafta sonuna kadar aslında bu mucizenin farkına varamadık,

Sevincini pek yaşayamadık açıkçası.

Korkularımız vardı, zorlu geçen günlerin son bulmasını bekledik.

Elhamdülillah, Rabbim bizi bu günlere getirdi.

Artık yeni hevesler, yeni heyecanlar bebişimiz için olacak Allah'ın izniyle.

Hepinizi çok özledim.

Anne adayları ve tecrübeli anneler!

Hepinizden tavsiyelerinizi bekliyorum.

Bu güzel haberden sonra bir sonraki postumda yeni haberlerle karşınızda olacağım beklemede kalın! ;)

SEVGİLERİMLE!...