Belki daha erken ama bu aralar doğum hikayelerini sıkça okuyorum.
Bu hikayeler çoğu zaman pozitif anlamda beni normal doğuma yönlendirse de,
Kimi zaman "Ben ne yapacağım?" diye düşünerek endişe yaratıyor.
Endişeler, vesveseler ve heyecanlı bekleyiş,
Bende bir an evvel hamilelik sürecini tamamlayıp doğum anını yaşama, bebeğimi kucağıma alma isteği uyandırıyor.
Sabırsız ruhum anın tadını çıkarmaya pek niyetli değil ne yazık ki.
"Bunlar rahat günlerin!" dese de herkes, bende bir endişe, bir vesvesedir gidiyor.
Eşimse, benim aklıma neden daha önce gelmedi diye düşünüp duracağım bir fikirle:
"Steteskop alalım en iyisi?!" diye evhamlarıma bir son vermek istiyor.
Bunun sonu var mı?
Bebişimizi kucağımıza aldığımızda son mu bulur,
Yoksa milyon kat fazlası mı olur sizce? :)
Bugüne kadar 9 tane yeğeni olmuş, her birini çok sevmiş ama bakım kısmını zerre görmemiş biri olarak oldukça zorlanacağa benziyorum. :)
Eşime kalsa, sanki uzman!!!
"Ne var? Yaparız"cı!
Görürüz seni yavrunu kucağına alıp eve gelip de birbaşına kaldığında. :):)
Benim için durum aslında şöyle:
Bilmediğim ve kontrolüm dışında seyir eden bir durum olduğunda
Ne yazık ki PANİK OLAN biriyim :(
Etrafımdakilere de bu durumu yaşadığım şekilde yansıtırım ne yazık ki :(
Hamilelik süreci zaten büyük bir bilinmezlik,
Yaşadıkça öğrendiğiniz asla bir başkasının deneyiminin yetmediği...
Doğumsa koca bir kara delik!
Okuduklarım bile olayı anlamaya yeterli değil eminim.
Aslında bu durumu çok da deşmek istemiyorum ilk kez.
Bilinmezliğin devamını istiyorum sanırım.
Daha hangi hastanede, hangi doktorla doğum yapacağım bile belli değilken sanırım bunu düşünemiyorum şu an.
Sonrası ise daha daha daha da büyük bir bilinmezlik.
Elimde kitaplar, konu ile ilgili videolar var...
Ama nedense herşeyi önceden bilmek isteyen ben,
Kitabı elime alıp okusam da yetmeyecek ve şimdi okuduklarım aklımda bile kalmayacakmış gibi hissediyorum.
Videolar hem öğretici, hem gözlerimi doldurucu boyutta oluyor genelde :)
Deneye deneye öğrenme kısmına atıyorum ben de kendimi...
Biraz kolayına mı kaçıyorum bilmiyorum,
Ama bildiklerim arttıkça; korkularım, vesveselerim ve
Eşimin beynini yeme olasılığım da artıyor açıkçası :)))
Bu nedenle biraz ağırdan alıyorum.
Hele bir şu steteskopu alayım,
Sesim kesilir umarım :)
***
P.S Bu aralar sık sık post girmeyi planlıyorum inşallah.
Hala cinsiyeti açıklamadığımın farkındayım ama önce tahminleri almak istiyorum :)
Yarına kadar hoşça bakın zatınıza!
