TENEKEDE TAVUK ve 27.HAFTA

Evet nerede kalmıştık?

26+0 ız bugün tam.

Sevgili oğlum yemeklerden sonra coşuyor maşallah.

Düşündükçe ağlayasım geliyor,

Sadece yemeklerden sonra böyle sevinen bir çocuk...

İnşallah doğunca da iştahlı bir çocuk olur da, 

Annesini telaşe memuru yapmaz.

Biraz annesine çekmiş kuzucuğum belli

Karnım açken ben ben değilim gerçekten! :)

Elim ayağım tutmaz,

Tansiyonum düşer,

Yemek yedim mi kendime gelirim...

Gerçi hamilelikle yemekten sonra da tansiyonum düşüyor ya, anlamış değilim.

Doktorumuz normal dedi, hadi bakalım öyle olsun dedik. :)

Bunun dışında tatilden döndüğümden beri 2 saatlik uykuyla işe geliyorum,

Nasıl dayanıyor buna 2 kişilik vücudum aklım almıyor.

Fosur fosur, deliksiz, rahat bir uykuyu çok özledim.

Sanırım en çok bunu özledim.

Bu dönem boyunca en mutlu anlarımsa oğlumun kıpırtılarını hissetmek.

Gittikçe büyüyorlar...

Hatta bugün tepelerde, art arda, kocaman hareketlerini videoya çekeyim dedim,

Son 1 taneyi yakalayabildim malesef :(

Niye daha önce aklıma gelmediyse!?

Kameralardan çekindi oğluşum benim,

Artık bir dahaki sefere diyorum.

Çanakkale diyorduk...

3 gün için koskoca yol...

Bakımsız ve eski de olsa,

Bakir ağaçlık içerisinde ve denize sıfır olan yazlığımız...

 Bu da ön terasının bir kısmı...

Burada kahvaltıya doyum olmuyor sanki,

Yedikçe yiyesi geliyor insanın,

Kaç bardak çay içtiğimi sayamıyorum bile...

Eşim son gün beni almak için 10 saatlik bir yoldan sefil olarak geldi ve 

 O yorgunluğunun üstüne tenekede tavuk yaptı.

Benim ilk kez duyduğum ve böylelikle yediğim tenekede tavuğu,

3 bacanak nerden buldularsa artık,

Uğraştıklarına değdi ve enfes bir lezzet ortaya çıktı.

Bu da tenekeyi çıkardığımızdaki görüntüsü...

Tüm bu güzellikleri bırakıp dönmeyi hiç istemesem de,

P.tesi iş başı yapacak olmanın verdiği psikolojiyle yola koyulduk...

1.5 saatlik feribot kuyruğundan,

Araba hararet yaptı yapacak korkusundan sonra,

Gecenin 3'ünde eve vardık ve sefil bir halde yattık.

Bugünse hala kendimize gelebilmiş değiliz.

Macerayı çok seven ben,

Hamile hamile kendime, oğluma ve hatta 10 saatlik yolu bizi almak için gelen eşime bile bile eziyet ettim diye üzüldüm.

Gerçi insan yaşadığıyla kalıyor işte...

3 gün bile olsa, iyi ki gitmişiz;

Tadına doyamadan dönmüş olsak da.. :)

Bakalım yeni hafta bize neler getirecek? :)

SEVGİLERİMLE...

HAMİLELİKTE 24.HAFTA ve RAMAZAN BAYRAMI...

İYİ BAYRAMLAR!

Bir Ramazan-ı Şerif'i de geride bırakmak üzereyiz dostlarım.

Rabbim Ramazan'ı ve Kadir Gecesi'ni hakkıyla geçirenlerden eylesin bizi inşallah.

Daha nice Ramazanlar görmek umuduyla Ramazan'ı uğurlayıp

Bayrama: "Merhaba!"diyorum.

Arefe günü gelmeden, beni heyecan sardı bile.

Geçen yazımda 2'li olarak tatile gideceğimizden bahsetmiştim ama

Çok şükür ki 3'lü olarak gidebilmek nasip olacak inşallah.

Şimdiden bu modda olduğumdan, 

Pek bir şey de yazamıyorum açıkçası...

Eskiden Ramazan ve Kurban kış aylarına denk geldiğinden,

Bayramlar da daha ziyade evlerde geçerdi.

Şimdi yazın ortasına denk gelince,

Durumlar biraz değişti.

Bunun için yakınacak değilim,

Her anın, her durumun güzelliği farklı çünkü.

Gelelim minik mango'nun durumlarına... ;)

Birlikte ilk bayramımız :)

İnşallah bir sonraki seneye de bayramlığını alıp giydirmek nasip olur :)

 

 

 

İkinci trimester'ımızın bitmesina az kaldı. 

Gebelik takvimine göre bu hafta içinde 170 gram alıp daha da büyümen gerekiyor.

166. Gün 23. Hafta 5. Gün

06 Ağustos 2013

Bebeğinizin ağırlığı yaklaşık 650-700 gr arasında. Bebeğinizin gelişimininde, bu dönemde kazanılan ağırlığının çoğu kas ve kemik kütlesi ve büyüyen organ ve dokulardaki kilo artışlarıdır. Sonuçta, bebeğinizin hareketle ilgili bir çok kası doğumdan önce, geri kalan diğer kasları ise doğduğu gün gelişimini tamamlayacaktır. Bebeğiniz büyüdükçe hareket alanı daralıyor.

Bunun dışında ben nasılım?

Hastayım :(

Burnum akıyor, 

Dişlerim ağrıyor (ikit araflı da bir şey yiyip ısıramaz durumdayım) :(

E her zamanki gibi yorgunum,

Ve oldukça da heyecanlı...

Çok dua istiyorum sizden sevgili blogcanlar?

İnşallah sıcaklar ve hava değişikliği, yol bizi daha da beter yapmaz. 

 

 

Oğluşumla bizden hepinize:

 

Hayırlı Bayramlar 

ve

İyi Tatiller! 

YORGUNUM DOSTLARIM YORGUNUM YORGUN!

Hişşşşt! 

Sessizlik! 

3 hafta önce yeni evimize taşındık,

Hatta tam anlamıyla 3 hafta olmadı bile...

Harıla gürele taşın, kar kış, eğitim, iş, ev düzenlemesi derken bittim dostlarım.

Hatta dün ablam soruyor:" Nasıl yerleşebildin mi bari?" diye,

Ağlanacak halime güldüm: "Yerleşmiştik de tekrar dağıldı..." dedim.

Bitmiyor bitmiyor bitmiyor bir türlü, evi toplamak o kadar zor geliyor ki işten gelince.

Geçen haftasonu evdeyken şöyle bir elime bez alıp mutfaktan başlayayım dedim,

Hala belim ağrıyor, hala kollarım tutmuyor.

(Bu arada sadece mutfağı bitirebildim :) :( )

Hamlık diyorsunuz değil mi?

Evde oturmuyorum ki hiç, işe git gel, kafa patlatıyorum.

2012 sonu 2013 başı bir sürü değişiklik oldu hayatımda,

Daha önce çalıştığım müdürlükten başka müdürlüğe geçtim ve aslında şu an bu satırları yazmakla oyalanmayıp 11 Şubat 2013 günü teslim etmem gereken projeyi yazıyor olmam gerek...

 

Amaaaa,

AMAAAAA!!!!

YORGUNUM!...

Yorgunum!.. Taşındığımızdan beri geceleri uyuyamıyorum, 

Aslında uykuya geçmekte bir sıkıntım yok, 

Yastıkla uyku arasında pek fark olmuyor, uyuyorum da hep ağrı sızı berbat bir halde dayak yemiş gibi kalkıyorum, anlamıyorum.

Kolum tutulmuş, vücudum ağırlaşmış, dişlerim değil de ağzımdan yeni dişler çıkacakmış gibi ağrı değil acı var resmen. 

"Acı var mı acı?" diye ne de güzel sormuş Reha Muhtar.:) :p

Heh işte kocacığım, ağrı kesici al diyorsun ama anlatamıyorum ki, ağrı yok,

ACI VAR ACI! :(

 

Her sabah bu sabah işe biraz geç gitsem ne olur, hatta izin alıp gitmesemle başlayıp, en son gecikme korkusuyla apar topar evden çıkıyorum.

Yeni iş, yeni ev, bu sene yıldızım jüpiter neler söylüyor dinleyemedim ama yorgunluğuma bir çare bulun yahu?

Ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh tatil istiyorum. 

Hatta işi bırakmayı ciddi ciddi düşünüyorum,

İşe odaklanamıyorum, geri geri gidiyor resmen ayaklarım her sabah.

Projeyi teslim edememe, yetiştirememe korkusu var bir yandan,

Bir yandan evin interneti hala daha nakil olamadı, o yüzden çalışamıyorum.

Daha doğrusu biz nakil olması için talimat verdik de......

 Ahhhhh efendim ahhhh................

Bir ilkbahar sabahı,

Güneşle uyandınız mı hiççççç?

Çılgın gibi koşarakkkkk kırlara uzandınız mı hiç??????

Duygu geçişlerim böyle işte bu aralar,

TATİL TATİLLLL TATİLLL TATİİİİL,

GERİ VERECEK BUHARLAŞAN ENERJİMİ!!

:p

Hoşgeldin 2013!

PEH! :p

♥ ♥ ♥ Yeni Tasarımım ♥ ♥ ♥ Resim Üstüne Yazı Ekleme ♥ ♥ ♥

Evet bugün Cuma günü hazırladığım 2 yeni blog resmimi sizlerin oylarınıza sunacağım. 

Ne zamandır resimlerimde yüzüm gözüksün istemediğim için resim ekleyemiyordum.

Hatta ne yapar ne ederim derken en basit yöntemi buldum MS Word'de tasarladım ve paint'e attım. 

İşte bu kadarcık! 

Aylardır kime sorsam bu konudaki sorularımı es geçti, konuyla ilgili bloglar vardı Allah'tan ama verdikleri linklerdeki dosyaları da ne yazık ki sadece evdeki laptopıma yükleyebildiğimden iş yerinde dımdızlak(!) kalakalıyordum. 

(Dımdızlak dedim de aklıma geldi, dün akşam Çok Güzel Hareketler Bunlar oyununa gittik sevgilimle. Yılbaşı programı çekimleriydi, çok eğlendik, yarınki postumda ondan da bahsedeceğim. 

Ne alaka demeyin şimdi dımdızlakla, Demet Akbağ da misafir oyuncular arasındaydı ve "dımdız-lak" kalmakla ilgili esprisine çok gülmüştüm. :) )

Velhasıl-ı kelam çok şükür imdadıma MS Word yetişti. 

Varan 1

Yukarıda da gördüğünüz üzere bunu üste aldım ama aslında yanlamasına uzun tutmak istiyordum ama fotoğrafın kalitesi bozuluyordu. İlerleyen günlerde bunun için de bir çözüm bulursam paylaşırım canlarım sizlerle de.

Varan 2

Bu gördüğünüz resimler, Çeşme'de aşkımla geçirdiğimiz Ramazan Bayramı tatilinden arta kalanlar... Gerçekten bayıldım sahil kısmına, ufacık bir yer ama oldukça klas ve değişik bir havası vardı; biraz Avrupai, biraz da Boston'daki Newbury Street'in havası vardı, belki bilenleriniz vardır!? Kesinlikle görülmeye değer balayı havasında geçireceğiniz bir gece garanti ediyorum sizlere Çeşme'nin merkezinin hemen dibinde yat limanının olduğu kısımdan bahsediyorum, adı var mı bilmiyorum ama bu mağazaların ve şık restorantların olduğu yer.

***

Gelelim oylamaya!..

Ne diyorsunuz?

Sizce hangisi başta dursun? 

Biraz vakit bulabilsem tüm fotoğraflarımı düzenleyip paylaşacağım ama fotoğraflar evde, ben işte malesef... :)) :((

Anılar koleksiyonu...

Herkese çok güzeeeelll bir haftasonu diliyorummm!! :)

        Haftasonuna girerken, yine içimi değişiklik yapma isteği kapladı. Evleneli ve kendi evimde oturmaya başlayalı  henüz 4 ay olmasına rağmen, evimde bir yenilik, tazelik, bize aitlik gerçekleştirmek istiyorum.

Mesela, eşimle öncemiz ve sonramızdan oluşan bir "Anılar Koleksiyonu" olsa ve buna baktıkça mutlu olsak!..

       Ne dersiniz hoş olmaz mı?

       En güzel anılarımızı hatta bazen en sefil, en kötü anılarımızın da içinde bulunduğu resimleri çerçevelemek istiyorum! 

       Hele şu yukarda gördüğünüz kırmızı kalpli yastık ağacı yok mu? 

Evimde bulunmasını istediğim şeylerden bir diğeri... 

Neyse, konuyu değiştirmeyelim ;)

       Facebook aslında resimlerimizden albüm oluştururken bunu bir nebze olsun gerçekleştirmişti ama ne yazık ki alıp duvarınıza asamıyorsunuz :(( 

Gerçi şimdilerde facebook albüm ve kitap oluyormuş duyduğuma göre!... :))

    

 Neyse ben ne zaman oturup eski albümlere baksam, Rabbim'in verdiği sonsuz nimetlere, imkanlara şükrederken bulurum kendimi. Tazelenir sanki  tüm anılar...

       Fonda "Gözümde canlandı koskoca maziiiiii".... :))

       Düşündüm ki geçmişte yaşanan en kötü şey bile bir süre sonra gülümsenerek hatırlanan, insana çok şey öğreten anılara dönüşüyor.
O yüzden etrafımda şükredilecek ne çok şey olduğunu gözümün önüne koyarsam, her baktığımda daha çok şükredebilirim.

       Bu gördüğünüz mavi duvar üstüne beyaz pencereler, Çeşme'nin sahil şeridinde bulunan güzel bir yerde... (Ellerimle sizin için çektim :p) 

        Eşimle ilk Ramazan Bayramımız'ı Ege sahil turu yaparak geçirmiştik. Resimleri bilgisayara atarken bile bayramımız ne güzel geçmiş diye şükrederken bulmuştum kendimi. İşte böyle güzel anıları biriktirip kavanoza koymak ve turşusunu kurmak isterdim aslında :))))

        Bu da anılar koleksiyonu oluşturmak için gerçekten oldukça değişik bir fikir! Turşusunu kurmak dedim de anıları zeytinyağına batırmaktan bahsetmemiştim :P

      Son olarak sizlerle canım arkadaşım Tuğba'nın doğum günü münasebetiyle sevgili görümcemin ve canım arkadaşım Zehra'nın (Tuğba'nın görümcesi) el emeği göz nuru, el yapımı "Anılar Koleksiyonu"nu paylaşmak istedim. Yapımı oldukça zahmetli oldu onlar için, özellikle çerçevenin kenarına pulları yapıştırmak için tek tek uğraştılar. Yapımının 4 saat kadar sürdüğünü söylüyorlar ben sadece son 1 saatinde vardım, benim de elim değmiş oldu ;)

      Ellerinize sağlık diyorum kızlar. Gerçekten çok düşünceli, özverili bir çalışma oldu. Aynısından bir tane de benim istediğimi söyledim bile :)) Çerçevenin altında bir yerlerde birlikte çekildiğimiz fotoğraflar var ama görünmek istemeyeceklerini bildiğim için özellikle uzaktan görüntüsünü yayınlıyorum. İnsanın sevdiklerinin hep yanında olduğunu bilmesi çok güzel.

      Sevdiklerimizle nice güzel anılar biriktirmek umuduyla!...

      Güzel haftasonları!...