31.HAFTA ve BİTKİNLİK

30'lu haftalara geçmemle, üzerimde müthiş bir ağırlık var,

Kıpırdayamıyor, evden dışarı çıkamıyorum,

Hatta evde bile tepsimi dahi kaldıramıyorum.

Halbuki yıllık izinlerimi gezerek, kalan işlerimi hallederek geçireceğimi düşünüyordum.

Bugün tam tamına 3 gündür evden çıkmamış olacağım.

Oğluma kapı süsü yapmak istiyorum ama daha önce hiç yapmadığım için hem bilmiyorum hem de uğraşmaya halim yok.

Biraz enerjim olsa keçe v.s alıp yapmak istiyorum ama...

 

Geçen hafta lohusa pijama ve gecelik takımlarımı hallettik annem ve kardeşim sağolsun, 

Eminönü'nde Havuzlu Han'a giderken tüm mağazalara girdik çıktık tamamladık çok şükür.

İşte bunlar da aldıklarım...

Bunun dışında bu hafta sürprizlerle dolu bir hafta oldu.

Canım kardeşim anneme, bana ve oğluma sabah sabah sürpriz yaptı.

  

Dün akşam da canım eşim oğluna ve bana sürpriz yapmış, 

Pasta almış gelmiş.

 

Niyeyse havalardan mıdır, hamilelikten midir artık bilemiyorum hiçbir şeye halim yok.

Bunları bile yazasım yoktu da gene de kayıtlarda bulunsun diye yazayım dedim.

Sırtım, belim öyle çok ağrıyor ki...

 

Hepinize güzel haftalar diliyorum.

HAVUZLU HAN ÇIKARTMASI...

Sanırım 100!

Evet beynim durmuyor hiç.

100 yıl yaşamışım gibi...

Meraklandırdın annecim beni!

3 gündür stresten ne hale geldim biliyor musun?

Sen büyü kilo al, sen hareket et diye yediğim çikolatalar bana yaradı.

Sen hala ufacıksın :(

22+5 günlüksün bugün tam,

Hareketlerini hissedemeyince soluğu doktorda aldım bugün.

Kalp atışını duydum,

Yüzünü göremedim ama :(

Hareket ediyor bak dedi doktor,

Suyumuz da gayet iyiymiş maşallah.

Bugüne bugün, 23. haftamızda tam 460 gram olmuşsun.

Aynı dönem arkadaşların 700 gramdan aşağıda değiller. 

Neyse buna da şükür, sağlıklısın, iyisin, hoşsun.

Sahi hoş musun?

Dün sırf sen hoşnut ol diye yediğim çikolataların ardından,

Babacığınla ambiyans yapalım bizim oğlana dedik de:

Kapattık ışıkları ve gözlerimizi, açtık slow bir jazz müzik...

Hissetmek için bekledik tepiklerini...

Ama yok!

Baktı baban, annenin sevdiği türe tepki vermiyorsun,

Babasının yolundan gidecek oğlu diye düşünerek açtı türk halk müziği...

Gene yok!

Şimdi tepiklersin tabi...

Aldırdın bana kiloları!

Parmaklarımı kıvırmasaymışım pek bi hoş olacakmış ama olsun.

İşte SEN TAM ORACIKTA, KALBİMİZİN ORTASINDASIN BEBEĞİM!

Hafta sonu babacığınla gittik bir güzel banyo ve sağlık malzemeleri eksiklerini tamamlamaya Havuzlu Han'a.

Zaten giyim kısmının çoğunu dayanamayıp tamamlamıştım annecim.

Kalan kısmı da babanla hallettik,

Oradan Forum İstanbul'daki bebek mağazalarından da bir kaç eksiğini aldık.

Ertesi günü de odanı düzenledik,

Kıyafetlerini poşetlerinden çıkarıp katladık,

Yavaş yavaş yer açmaya başladık karyolana...

Heyecanlı bekleyişimiz devam...

Biraz dinlenme vakti artık.

Yorduk bu hafta sonu kendimizi...

İçimde bir paranoyak anne varmış onu çıkardın ortaya oğlum.

Ne olacağız biz böyle?

İki adet dişimi de kaybettim sanırım sayende!

Giyecek kıyafet de bulamaz oldum.

Hamile kıyafeti satan yerlerde bile tesettüre uygun hamile kıyafeti yok :(

Altı üstü bir pantolon istiyorum.

Aspirin verdi bugün doktorumuz. 

Sana doğru kan akışını arttıracakmış, bu iyiymiş.

Haftaya oğlumla tatile gideceğiz, denize gireceğiz Allah'ın izniyle birlikte.

Ama babacık olmayacak, çalışacak :(

Bu sene babanla hiç tatile gidemedik :(

İlk zamanlar ben kötüydüm, 

Sonra ramazan,

Sonra da sen geleceksin...

Sağlıkla, noksansız, eksiksiz, kusursuz gel oğlum.

Seni hasretle bekliyoruz.